Tuesday, 5 March, 2024

Chapter 17, Verse 16-20

84 Views
Share :
Chapter 17, Verse 16-20

Chapter 17, Verse 16-20

84 Views

मनः प्रसादः सौम्यत्वं मौनमात्मविनिग्रहः ।
भावसंशुद्धिरित्येतत्तपो मानसमुच्यते ॥१७-१६॥

manah prasadah saumyatvam maunam atmavinigrahah
bhavasanshudhih eti etat tapah mansam uchyate

પ્રસન્ન મનને રાખવું, ચિંતા ના કરવી,
વિકાર મનના ટાળવા, ચંચળતા હરવી.

શાંતિ રાખવી, જાતનો સંયમ પણ કરવો,
મૌન રાખવું હૃદયમાં શુધ્ધ ભાવ ભરવો.

વિચાર ઉત્તમ રાખવા, ભેદ દૂર કરવો,
મનનું તપ આ છે કહ્યું, ભય સૌનો હરવો.
*
श्रद्धया परया तप्तं तपस्तत्त्रिविधं नरैः ।
अफलाकाङ्क्षिभिर्युक्तैः सात्त्विकं परिचक्षते ॥१७-१७॥

shradhya paraya taptam tapah tat trividham naraih
aphalakankshibhih yuktaih satvikam parichakshyate

satkarman pujartham tapah dambhena cha eva yat
kriyate tat eh proktam rajasam chalam adhruvam

માન બડાઇ કાજ જે બતાવવા જ કરાય,
પૂજાવા ખાતર વળી, તે રાજસ તપ થાય.
*
मूढग्राहेणात्मनो यत्पीडया क्रियते तपः ।
परस्योत्सादनार्थं वा तत्तामसमुदाहृतम् ॥१७-१९॥

mudhagrahena atmanah yat pidya kriyate tapah
parsya utsadnartham va tat tamasam udahritam

અજ્ઞાન અને હઠ થકી સંકટ સહી શકાય,
તામસ તપ તે, અન્યનો કરવા નાશ કરાય.
*
ત્રણ જાતનું દાન

दातव्यमिति यद्दानं दीयतेऽनुपकारिणे ।
देशे काले च पात्रे च तद्दानं सात्त्विकं स्मृतम् ॥१७-२०॥

datvayam iti yat danam diyate anupakrine
deshe kale cha patre cha tat danam satvikam smritam

દેવા ખાતર દાન જે કોઇને દેવાય,
સમય પાત્ર જોઇ સદા, તે સાત્વિક કે’વાય.

Share :

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *